donderdag 15 mei 2014

Zakelijke E-mail A

Geachte mevrouw de Bruijn,

Ik ben Defne, een leerling van uw blokfluitles. Deze woensdag is mijn opa jarig en wordt 70 jaar. Hij geeft 's middags een feestje waar ik graag bij zou willen zijn. Het is namelijk een groot feest met heel de familie en er komt een grote verrassing! Om die reden wil ik mij afmelden voor de volgende les. Ik zou graag willen weten wat het opgegeven huiswerk zal worden voor de volgende les? 

Hoogachtend,

Defne van der Brugge 

vrijdag 9 mei 2014

Verwerkingsopdracht 2.6

Mijn moeder komt uit het buitenland en is dus ook een allochtoon. Zelf let ik eigenlijk nooit op of mensen uit het buitenland komen of niet. Ik vind dat het om het innerlijk gaat en niet waar je vandaan komt. 

Er is in groep 7 een meisje (Esmee) in onze klas gekomen. Ze was geen allochtoon, maar ze kwam wel uit een andere stad. Esmee werd toen ze kwam al gepest, dat kwam niet door haar maar door de kinderen in onze klas. Onze klas was in twee aparte groepen verdeeld. De jongensgroep (en ik) en de meisjesgroep. De meisjesgroep waren altijd aan het roddellen over elkaar en de jongensgroep (en ik) gingen altijd balsporten doen. Dat deden we dan altijd in de pauzes, want in de les moest je opletten. Maar toen Esmee dus kwam was het of zei het kampvuur van de meisjes uitblies dat de meisjes bij elkaar hield. Daarom werd ze gepest. Ik kwam voor haar op en werd vrienden. We gingen bij elkaar lunchen en gingen uit school spelen. Jammer genoeg vond niet iedereen het leuk dat wij vrienden waren. De meisjesgroep vertelde allemaal leugens over Esmee en ik dat zij ons ook gingen pesten. We negeerden het en uiteindelijk kwam het weer goed, dat dacht ik tenminste. Esmee hoorden bij de meiden en ik weer bij de jongens. Maar een paar weken later was het weer eens zover. Dit keer werd Esmee niet gepest, maar was ik het. Esmee had allemaal leugens verspreid over mij, omdat ze erbij wou horen. Leuk zeg. Maar ik heb genoeg zelfvertrouwen en negeerde het gewoon. Daarna zijn Esmee en ik geen vrienden meer geworden. Zij hoorden bij de meiden en ik ging lekker voetballen. Eind goed, al goed.

Ik vind dat allochtonen of mensen van ergens anders gewoon mogen komen. Zolang ze mij maar met respect behandelen zal ik hen ook met respect behandelen.